Aktywna starość jest wciąż jeszcze czymś nowym w polskich warunkach. Nadal jako społeczeństwo ulegamy stereotypom osoby starszej: schorowanej, samotnej, nieaktywnej, podtrzymywanym niestety przez media. To się powoli zmienia, przede wszystkim dzięki przykładom osób starszych, które aktywnie uczestniczą w życiu społecznym, gospodarczym czy politycznym.

 

KILKA WSKAZÓWEK POMOCNYCH W AKTYWIZOWANIU OSÓB STARSZYCH

Każdy człowiek ma swoją historię, swoje doświadczenia i umiejętności. Ale warto

pamiętać o tym, że osoby starsze mają z reguły wiele atutów, bardzo przydatnych w

działalności społecznej. To przede wszystkim:

– wiedza pragmatyczna, zdobywane latami doświadczenie życiowe, przydatne w

pracy dla innych,

– kompetencje zawodowe także zdobywane i doskonalone latami, które mogą

okazać się bezcenne w aktywności społecznej,

– kompetencje społeczne, znajomość ludzkich zachować i sposobów postępowania

z ludźmi, także będącym na przykład w trudnych sytuacjach życiowych,

– pasje, zainteresowania, którymi mogą się dzielić z innymi,

– chęć do dzielenia się swoim doświadczeniem, wiedzą, bycia przydatnym dla

innych,

– kontakty społeczne, często budowane i podtrzymywane latami, które mogą

być wykorzystane w działaniach obywatelskich,

 

– wolny czas, którego najczęściej mają więcej niż inni, a który może być

wykorzystany z pożytkiem dla innych.

 

Podstawą zaangażowania seniorów jest dobra motywacja, dlatego trzeba pamiętać o

potencjalnych korzyściach, jakie osobom starszym daje aktywność społeczna:

  • §

poczucie własnej wartości, użyteczności dla innych,

  • §

kontakty społeczne, często ucieczka przed samotnością,

  • §

zachowanie kondycji psychicznej i fizycznej,

  • §

możliwość realizacji własnych pasji,

  • §

rozwijanie umiejętności, zdobywanie nowej wiedzy,

  • §

poczucie dobrze wykorzystanego czasu.

 

Angażowanie osób starszych do działań społecznych opiera się na podobnych metodach,

co angażowanie osób w innym wieku. Jest jednak kilka kwestii związanych z wiekiem, na

które należy zwrócić uwagę:

  • §

osoby starsze często inaczej postrzegają pracę społeczną, co wynika z innego

praktycznego znaczenia tego pojęcia kilkanaście czy kilkadziesiąt lat temu.

Kojarzy się ona również często z wielkim wyrzeczeniem, całkowitym

poświęceniem się dla innych, pomocą osobom chorym czy biednym,

 

  • §

osoby starsze z reguły nie lubią eksperymentów, lubią działać w sprawdzony

przez lata sposób, mają też swoje przyzwyczajenia,

  • §

seniorzy mają także swoje przekonania, budowaną przez lata filozofię życiową,

którą często jest jeszcze trudniej zmienić niż przyzwyczajenia,

  • §

osoby starsze mają swoje pasje, którymi właśnie w jesieni życia

chcą i mogą się w pełni poświęcić,

  • §

seniorzy z reguły mają naturalną skłonność do przyjmowania roli nauczyciela,

mistrza, do dzielenia się swoją wiedzą życiową,

  • §

osoby starsze lubią być doceniane, dowartościowywane, chcą odczuć efekty

swojej pracy,

  • §

osoby starsze są z reguły mniej sprawne i wytrzymałe fizycznie.

 

Może warto dać SOBIE i SENIOROWI  szanse na wspólne działanie ;) !!